De cockpit van onze hersenen

 

 

pijnappelklier

Waar denk je aan bij “pijnappel”? Aan een denne-appel? Aan een pinapple ofwel ananas? Wij hebben een klier in ons hoofd die pijnappelklier heet (ofwel epifyse). De klier zit bij onze schedelbasis en is zo groot als een erwt. Deze klier is actief in je jeugdjaren en na je tiende jaar begint de werking af te nemen.

 

 

Het afscheidingsproduct van de pijnappelklier heeft tot de pubertijd een remmende werking op de hormonale activiteit van de geslachtsklieren. Dan op een zeker tijdstip in de puberteit wordt de pijnappelklier buiten werking gesteld, en krijgen de geslachtsklieren het sein dat de productie van geslachtshormonen kan beginnen. De pijnappelklier reageert op een ritmische wisseling van licht en is een controle orgaan. Het kan de meeste hormonale invloeden, bijvoorbeeld die van het geslacht en of stofwisselingshormoon afremmen. Ze beschikt over een zogenaamde circadiaans ritme ,een over een groter met jaargetijden samenhangend ritme. Ze is onze cockpit in onze hersenen.



De pijnappelklier fungeert als de biologische klok die de dag-nachtritmen bestuurt. Door bijvoorbeeld licht of het eten van voedsel wordt dit ritme steeds ‘bijgesteld’. De biologische klok raakt vaak van slag bij een snelle verplaatsing naar oost of west. Heb je weleens een jetlag gehad?

 

Bij zoogdieren is de pijnappelklier betrokken bij de regeling van de voortplanting synchroon met de seizoenen. De pijnappelklier koppelt de variatie van licht in de seizoenen aan de activiteit van de
geslachtsklieren. Door een wisseling in licht, is er ook een wisselende productie van melatonine. Dit melatonine komt ook voor in het netvlies van je beide ogen. Melatonine speelt een rol in het 24-uurs ritme, de slaap-/waakcyclus en het grotere met jaargetijden samenhangende ritme. Melatonine wordt in de nacht, gedurende de slaap, losgelaten in de bloedstroom. Ook gedurende meditatie scheidt de pijnappelklier melatonine af.

 

Naast melatonine produceert de pijnappelklier ook serotonine. Serotonine is een chemische stof die veelvuldig in de natuur aanwezig is, o.a. in pruimen en bananen. Serotonine is een neurotransmitter die invloed heeft op je stemming, zelfvertrouwen, slaap, emotie, seksuele activiteit en eetlust. Gedurende het ouder worden verkalkt de pijnappelklier meestal. De melatonineproductie vermindert dan eveneens. Deze verminderde melatonine productie wordt daarom in verband gebracht als de veroorzaker van het verouderingsproces. Je merkt inderdaad vaak dat oudere mensen minder slaap nodig hebben. De pijnappelklier kan door belasting vanuit het milieu en stress worden aangetast: door ongewoon sterke ritmische lichtprikkels, straling, magnetische velden, grote temperatuurverschillen, grote hoogte, voedingstekorten en dagelijkse stress.

 

 

 

zwerm vogelsDe pijnappelklier van dieren bevat magnetisch materiaal en zorgt ervoor dat zij kunnen navigeren. Het is een “magneto-ontvanger” die zich afstemt op magnetische velden op aarde en in de lucht. Zie je weleens een zwerm vogels ineens in een groep een bepaalde kant op vliegen? Of olifanten die ellelange tochten maken en rechtstreeks goed lopen? Katten die hun oude  huis terugvinden, zelfs over grote afstanden? Wellicht is de klier bij mensen ook verantwoordelijk voor een onbewust navigatiesysteem? Al werkt die van mij dan niet heel goed :) Elektromagnetische velden (EMF) onderdrukken de werkzaamheid van de pijnappelklier en verminderen de melatonine productie.  EMF kunnen er dus voor zorgen dat het biologische ritme wordt verstoord.

 

Volken uit de Oudheid noemden de pijnappelklier ‘het derde oog’. Het zou magische krachten hebben. Dat is misschien de reden waarom de Franse filosoof Descartes de pijnappelklier de zetel van de ziel heeft genoemd, wat we de ‘mind’ of geest noemen.

 

Waarschijnlijk was het primitieve derde oog functioneel voordat onze huidige twee ogen werden gevormd en het belangrijkst werden. De biologie erkent de pijnappelklier als het eerst voorkomende oog in de natuur, in elk geval bij de meeste primitieve gewervelde dieren. Bij ongewervelde dieren en lagere gewervelde diersoorten ontwikkelden zich in de loop van honderden miljoenen jaren verschillende soorten ogen. Een van de laagste gewervelde dieren die een oog heeft is de larve van de zee schede, en er is ook een primitieve ‘derde’ oogstructuur bij vissen, amfibieën en reptielen – zelfs vogels hebben een lichtgevoelige pijnappelklier binnenin de schedel. Het kan zijn dat sommige dinosaurussen ook enorme derde ogen hebben gehad, te oordelen naar de openingen bovenop hun schedels. De latere zoogdieren en zoogdierachtige dinosaurussen hadden ook deze openingen, maar dit derde oog verdween al snel onder de schedel en werd de pijnappelklier die bij de mens en bij de meeste hogere gewervelde dieren wordt aangetroffen. Schapen hebben echter nog steeds een pijnappelklier die direct wordt beïnvloed door helder licht.

 

Ook nu nog is de pijnappelklier de bron van helderziende vermogens en intuïtief bewustzijn. Telkens als we een voorgevoel hebben vibreert deze klier zachtjes; wanneer we een ingeving of flits van intuïtief begrijpen hebben, vibreert ze sterker, hoewel nog steeds zachtjes. ‘Het gaat echter moeizaam, hoofdzakelijk door toedoen van de twee ogen die de overhand kregen.

 

Kun je zelf de pijnappelklier beïnvloeden? Het is een uniek orgaan is dat sterk te maken heeft met je intuïtie. Dus hoe meer actief je pijnappelklier is, hoe meer actief je dingen zou kunnen ‘opvangen’ van buitenaf. De meest effectieve manier om de mogelijkheden die door het derde oog worden uitgedrukt te ontwikkelen is door bewust de beste onzelfzuchtige karaktereigenschappen en intuïtie in ons dagelijks leven toe te passen. Neem je rustmomenten, vermijd stress, zorg voor een donkere, koele slaapkamer zonder “ruis” van allerlei electronica en ga op tijd naar bed! Wie weet wat voor goede ingevingen je zult krijgen……:)

 

 

 

Claudia Coebergh
ClaudiaHi, ik ben Claudia en iets ouder dan dat ik lijk. Van veraf dan he, haha. Ik voel me in ieder geval bruisend! Al lang geleden heb ik de suikers afgeschaft en ingeruild voor sappige vruchten. Toch at ik nog eenzijdig en in “vlagen”. Dus dan weer een periode heel veel zuivel, dan weer een boel kip en dan weer bietjes met fetakaas voor een tijdje.  Maar sinds ik mijn studie Natuurvoedingsadviseur en Orthomoleculaire voeding heb afgerond, eet ik veel gevarieerder en alleen nog pure, natuurlijke producten. Ik merk dat het mijn lichaam energieker en sterker maakt. Verder vind ik beweging belangrijk. Vroeger deed ik het fout. Ik bewoog veel teveel, was verslaafd aan fietsen en zwemmen. Mijn arme lichaampje kreeg nooit genoeg rust om te herstellen met als gevolg; vaak klachten. Nu beweeg ik regelmatig, niet overdreven. En dat is de sleutel van alles: BALANS. Door balans behoud je je vitaliteit. In mijn praktijk “HAPJEVITAAL” streef ik ernaar om mensen hun vitaliteit weer terug te geven. Door te helpen met een gezond eetpatroon en een verantwoorde leefstijl. Het is zo fijn om mensen weer te zien stralen! 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *